Ik word inderdaad teruggebeld door een vriendelijke en zo op het gehoor kundige mevrouw C. van de MO-zaak, die mij vragen stelt over mijn ziekte en de rolstoel die ik nodig zou kunnen hebben. Licht, mooi, cool, handzaam, prevel ik mijn mantra. Gewaarschuwd door de ergotherapeut en de ervaringsdeskundige vertel ik ook nog dat ik een rolstoel nodig zal hebben om mijn kind naar school te brengen, om naar de bioscoop of het museum te gaan, en om in het algemeen te kunnen participeren, in de buurt en bij lokale initiatieven. Dat woord, participeren, moest er absoluut in. Daar zwicht de gemeente zeker voor, zeggen de mensen die het kunnen weten - en juist níet voor het argument dat ik mijn rolstoel nodig zou kunnen hebben om te werken, bijvoorbeeld. Dat moet de werkgever maar regelen, ook als ik die niet heb.

In de weken daarop stromen de brieven binnen. Eerst een zeer summiere van de MO-zaak: "Wij adviseren de Dienst Wonen, Zorg en Samenleven van de gemeente Amsterdam u een rolstoel toe te kennen." Wel moet ik, staat er met vette letters, een formulier invullen en opsturen. "Belangrijk: de gemeente kan pas een beslissing nemen als zij in het bezit is van een door u ingevuld aanvraagformulier. Dit formulier wordt u toegestuurd door de gemeente. Indien u binnen twee weken geen formulier heeft ontvangen..." Etcetera. Ik krijg inderdaad een formulier, dat ik braaf invul en opstuur.

Dan volgt een schrijven van de gemeente, die me vertelt dat de aanvraag is goedgekeurd. "U komt in aanmerking voor een handbewogen rolstoel voor semi-permanent/algemeen gebruik." Mooi, dat is geregeld, denk ik optimistisch. In de toelichting staat nog dat ze hiermee 'het advies van de MO-zaak volgen'. Want: "Naar ons oordeel kwam dit advies op zorgvuldige wijze tot stand." Ik ben benieuwd hoe dat advies dan tot stand is gekomen. Er moet toch meer gebeurd zijn dan dat telefoontje, hoewel dat best zorgvuldig was.

Verder is mij een leverancier toegewezen, de firma Welzorg. Er zijn nog twee andere leveranciers in Amsterdam, de firma's Harting-Bank en de firma Beenhakker. Als ik een andere leverancier wil, moet ik dat binnen 7 dagen (het staat er zo, onderstreept) laten weten. Ik heb natuurlijk nog nooit van die bedrijven gehoord en bel mijn ergotherapeut om te vragen welke het beste is. "Het maakt niet veel uit", zegt zij, "ze leveren allemaal dezelfde rolstoelen. Maar met Beenhakker hebben we wel goede ervaringen. Die zijn communicatief misschien iets sterker."

Beenhakker dus, een toepasselijke naam ook voor zo'n bedrijf. De zeven dagen zijn inmiddels gepasseerd, maar de mevrouw aan de telefoon 'denkt dat ze voor mij wel uitstel kan aanvragen'. Goddank.

Weer een paar stapjes verder. Het gaat niet snel, maar het gaat zorgvuldig.