Druk bezig met mijn administratie; mijn werkkamer ligt vol stapeltjes - rondom de laatjes, die een paar dagen stilliggen. Aangifte moet voor 1 april bij de belastingdienst zijn, boekhouder wil de spullen liever iets eerder dan op 31 maart ontvangen. Ik zoek taxibonnetjes van een jaar geleden uit en kijk verlangend naar mijn balkon, waar het een dooie boel is. Vriendin M. met groene dakterras-vingers heeft beloofd me te helpen met zakken aarde slepen en nieuwe plantjes in potten zetten. Een keer, voor IJsheiligen.

Als freelancer is het hoe dan ook elke maand weer spannend wat er volgende maand voor je komt opduiken. Intussen is mijn actieradius zo veel kleiner geworden dat ik niet elke klus meer kan aannemen, en niet meer op banen in loondienst solliciteer. Dat was een jaar geleden nog anders. Of twee jaar geleden, in elk geval. Toen kon ik het onderwerp nog verzwijgen bij een sollicitatiegesprek, omdat er weinig aan de hand was, in elk geval weinig waar iemand wat van merkte. Het werk dat ik wilde doen kon ik gewoon doen, dus was er in mijn ogen geen reden over ms en toekomstperspectieven te beginnen. Resultaten uit het verleden bieden nu eenmaal nooit garantie voor de toekomst.

Maar een beetje ingewikkeld vond ik het soms wel. Ik heb er mijn vakbond wel eens over gebeld, hoe ik daarmee zou moeten omgaan. Lastige vraag, vonden de juristen daar. Je bent niet verplicht te melden dat je ziek of zwanger bent. Een potentiële werkgever mag er ook niet naar vragen. Anderzijds moet je belangrijke zaken wél melden. Wat geeft de doorslag? "Bij een eventueel toekomstig geschil zal de rechter daar over moeten beslissen", was het opwekkende antwoord.

Ik liet het maar even zo. Vaste banen waren toch niet aan de orde en bij tijdelijke maakte ik me niet zo'n zorgen over morele of juridische implicaties.

Intussen speelt die vraag niet meer. Als ik al een sollicitatiegesprek in zou komen zwalken, zou dat genoeg vragen oproepen die ik niet met "ik ben niet verplicht daarop te antwoorden" kan beantwoorden. Ik voer dat soort gesprekken op dit moment ook niet meer. Voorlopig heb ik ook voldoende los-vast werk. Maar als iemand een leuke baan weet, voor een intelligente getalenteerde collegiale hardwerkende fysiek zwalkende maar geestelijk en professioneel haarscherpe en lijnrechte dichter/schrijver/journalist/redacteur, houd ik me van harte aanbevolen.